Terapeuta zajęciowy – zarobki i specyfika zawodu

Autor: Zespół redakcyjny Indeed

Opublikowano 1 września 2022

W skład zespołu redakcyjnego Indeed wchodzą różni i utalentowani autorzy, analitycy eksperci. Wykorzystują oni dane Indeed, aby dostarczać użyteczne wskazówki, które pomagają w rozwoju kariery.

Ze względu na starzejące się społeczeństwo w Polsce można zauważyć coraz większe zapotrzebowanie na usługi osób pracujących jako terapeuta zajęciowy. Zarobki w zawodzie, obowiązki, możliwe miejsca pracy i drogę do podjęcia tego stanowiska poznasz, czytając nasz artykuł.

Czym zajmuje się terapia zajęciowa?

Terapia zajęciowa jest rodzajem psychoterapii przeznaczonej dla osób z niepełnosprawnością fizyczną lub intelektualną, osób starszych oraz dzieci. Skupia się na integracji intelektu i ciała, a jej celem jest przywrócenie sprawności umysłowej, poznawczej oraz motorycznej.

W ramach prowadzenia terapii korzysta się z rozmaitych form aktywności oddziałujących na samopoczucie pacjenta oraz jego rozwój intelektualny, a także dostarczających mu rozrywki. Terapeuta prowadzi proces rewalidacji, który obejmuje szeroki zakres działań pomagających w przywróceniu chorym sprawności – za pomocą form dobranych odpowiednio do zdiagnozowanego problemu, potrzeb i zainteresowań podopiecznych.

Zarobki terapeuty zajęciowego

Przeciętnie zarobki na stanowisku terapeuty zajęciowego w skali miesiąca wynoszą 3210 zł. Ich indywidualna wysokość dla poszczególnych specjalistów i specjalistek może się różnić w zależności od stażu pracy, posiadanych umiejętności i kwalifikacji czy też miejsca zatrudnienia.

Osoby z dużym doświadczeniem mogą zdecydować się na założenie działalności gospodarczej i prowadzenie prywatnego gabinetu terapii zajęciowej. Praca na własny rachunek to sposób na zwiększenie dochodów z aktywności zawodowej poprzez oferowanie najwyższej jakości usług, niezależne ustalanie cen oraz skuteczną i zachęcającą reklamę.

Cechy dobrego terapeuty

Na sylwetkę dobrego terapeuty składa się przede wszystkim chęć pomocy innym, życzliwość oraz empatia. Ważne w tej pracy są także umiejętności interpersonalne, takie jak komunikatywność i łatwość nawiązywania relacji. Dużym atutem jest cierpliwość i umiejętność panowania nad emocjami.

Ponadto profesjonalnego terapeutę lub terapeutkę cechuje:

  • umiejętność motywowania innych,

  • opiekuńczość,

  • zdolność do przekazywania wiedzy,

  • sprawność fizyczna,

  • zaangażowanie,

  • poszanowanie godności i odmienności innych osób,

  • dyskrecja.

Główne obowiązki

Do głównych obowiązków osoby pracującej jako terapeuta zajęciowy należą przede wszystkim diagnozowanie potrzeb pacjenta, dobór odpowiednich metod, planowanie procesu terapii oraz jej prowadzenie. Ważne jest również wspieranie i motywowanie podopiecznych.

Ponadto w ramach wykonywania zawodu taka osoba powinna:

  • kontrolować reakcje pacjenta na podejmowane podczas terapii aktywności;

  • dokumentować przebieg terapii;

  • przestrzegać zasad etyki w codziennej pracy;

  • współpracować z lekarzami, pod których opieką znajduje się pacjent;

  • organizować i planować zajęcia;

  • utrzymywać relacje z rodziną podopiecznego;

  • udzielać pacjentowi wskazówek odnośnie używania sprzętu do rehabilitacji.

Przeciwwskazania do wykonywania zawodu

Wśród przeciwwskazań do pracy na stanowisku terapeuty należy wyróżnić przede wszystkim problemy psychiczne i zdrowotne, takie jak choroby kręgosłupa czy zaburzenia równowagi. Istnieją też cechy, które dyskwalifikują z podjęcia zatrudnienia w tym zawodzie, m.in. wybuchowość, brak umiejętności panowania nad emocjami, brak troski o dobro innych i znieczulenie na ludzką krzywdę.

Jak zostać terapeutą?

Aby pracować jako terapeuta zajęciowy, należy ukończyć dwuletnie studium medyczne na odpowiednim kierunku. Na końcu czwartego semestru zajęć teoretycznych i praktycznych odbywa się egzamin państwowy.

Przebieg nauki

W trakcie nauki słuchacze i słuchaczki realizują przedmioty z zakresu psychologii, pedagogiki, metod terapii, jej planowania oraz organizacji. W większości placówek zajęcia obejmują także język migowy, anatomię, fizjologię i pierwszą pomoc. Zdobytą podczas studium wiedzę i umiejętności należy poddać weryfikacji, przystępując do egzaminu zawodowego.

Egzamin zawodowy

Egzamin składa się z dwóch części. Etap teoretyczny obejmuje 40 pytań jednokrotnego wyboru, a o jego zaliczeniu decyduje zdobycie co najmniej 50% punktów. Czas na rozwiązanie testu to 60 minut.

Część praktyczna trwa co najmniej 180 minut, ale nie dłużej niż 4 godziny zegarowe. Osoba egzaminowana otrzymuje opis przypadku pacjenta i na jego podstawie musi postawić diagnozę terapeutyczną i opracować plan zajęć z zakresu terapii zajęciowej oraz ich scenariusz. W tym etapie należy zdobyć co najmniej 75% wszystkich możliwych punktów.

Uzyskanie pozytywnego wyniku z dwóch etapów egzaminu jest równoznaczne z otrzymaniem dyplomu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie.

Rodzaje terapii zajęciowej

W terapii zajęciowej wykorzystuje się pracę i zajęcia manualne nazywane ergoterapią, towarzyskie spotkania grupowe określane mianem socjoterapii, aktywności związane z obcowaniem ze sztuką, czyli arteterapię oraz estetoterapię, która opiera się na kontakcie z naturą.

Ergoterapia

Ergoterapia wykorzystuje różnego rodzaju prace manualne w celu zwiększenia sprawności pacjentów oraz poprawy ich grafomotoryki. Ta forma terapii pozwala na podniesienie ich samooceny. Jej korzystnym skutkiem jest także nauka umiejętności, które mogą okazać się dla podopiecznych interesujące i przydatne na tyle, aby coraz bardziej je doskonalić. Pozwala też odkryć talenty i realizować pasje.

W ramach ergoterapii można organizować różne formy aktywności, takie jak np.:

  • stolarstwo,

  • garncarstwo,

  • krawiectwo,

  • ogrodnictwo.

Socjoterapia

Socjoterapia to forma terapii zajęciowej, która opiera się na pracy grupowej. Stosuje się ją głównie w przypadku osób, które mają problemy z relacjami międzyludzkimi, nadpobudliwością lub nieśmiałością. Może okazać się pomocna w walce z fobią społeczną, kryzysami psychicznymi oraz w procesie leczenia uzależnień.

Spotkania grupowe wpływają na rozwój pacjenta w aspekcie funkcjonowania wśród ludzi. Dodatkowo zaspokajają potrzeby społeczne i potrzebę samorealizacji oraz pomagają w rozwijaniu zainteresowań.

Arteterapia

Arteterapia skupia się na sztuce jako formie aktywności rehabilitacyjnej. Polega na tworzeniu różnego rodzaju obiektów artystycznych, takich jak obrazy, muzyka czy rzeźby. Ważnym elementem procesu tworzenia u pacjentów jest wyjaśnianie arteterapeucie znaczenia użytych w dziełach symboli i ich przekazu. W ten sposób pacjent odkrywa nowy sens sztuki, a przy okazji buduje więź z osobą prowadzącą zajęcia.

Emocje związane z tworzeniem oraz analizowaniem powstałych dzieł mogą pomóc pacjentom w lepszym zrozumieniu siebie i swoich problemów.

Arteterapia ma kilka głównych gałęzi, czyli:

  • choreoterapię, opierającą się na tańcu;

  • biblioterapię, wykorzystującą bajki terapeutyczne;

  • muzykoterapię, w której stosuje się grę na instrumentach i śpiew;

  • dramaterapię, w której kluczową rolę odgrywa teatr.

Estetoterapia

Estetoterapia skupia się na bliskości z naturą. W jej ramach pacjenci odbywają spacery po lesie i wsłuchują się w jego odgłosy. Tam też terapeuta lub terapeutka może prowadzić zajęcia, przekazując podopiecznym wiedzę na temat otaczającej ich natury. Często podczas takiej terapii wykonywane są ćwiczenia gimnastyczne.

Podstawą tego rodzaju terapii jest założenie, że drzewa mają różne właściwości, np. świerk relaksuje, a kasztanowiec wpływa korzystnie na procesy poznawcze. Duże znaczenie w jej skuteczności mają czynniki takie jak nasłonecznienie, wysokość temperatury oraz aktualna pora roku.

Ta metoda rehabilitacji pozwala pacjentom na wyciszenie, poznanie siebie i zrozumienie swoich problemów, a także nabranie do nich odpowiedniego dystansu. Jest najczęściej stosowana w przypadku depresji oraz upośledzenia umysłowego.

Miejsca pracy

Coraz większe zapotrzebowanie na pracę terapeutów sprawia, że wiele placówek oferuje dla nich posady. Specjalista lub specjalistka w tej dziedzinie może znaleźć zatrudnienie m.in. w:

  • klubach seniora,

  • domach pomocy społecznej,

  • poradniach rehabilitacyjnych,

  • hospicjach,

  • przedszkolach,

  • szkołach integracyjnych i specjalnych,

  • sanatoriach,

  • szpitalach,

  • zakładach opiekuńczych,

  • prywatnych gabinetach lub ośrodkach.

Terapia zajęciowa jest skierowana do osób z różnego rodzaju dysfunkcjami i chorobami, dlatego wymaga od prowadzących dużego poczucia odpowiedzialności, empatii oraz zaangażowania i cierpliwości. Biorąc pod uwagę stan zdrowia społecznego oraz strukturę demograficzną można stwierdzić, że zapotrzebowanie na specjalistów i specjalistki z tej dziedziny będzie systematycznie rosło. Wiedza na temat pracy terapeuty zajęciowego, zarobków oraz zakresu jego obowiązków może pomóc Ci podjąć decyzję o szukaniu zatrudnienia w tym zawodzie.

Dane dotyczące wynagrodzeń odzwierciedlają dane dostępne w serwisie Indeed Wynagrodzenia w trakcie pisania tego artykułu. Wysokość wynagrodzeń może różnić się w zależności od podmiotu zatrudniającego oraz doświadczenia, poziomu wykształcenia i miejsca zamieszkania kandydatów.

Odkryj więcej artykułów

  • Praca i zarobki pomocy kuchennej
  • Wynagrodzenia w księgowości: ile zarabia księgowa?
  • Najlepiej płatne zawody w Polsce
  • Stylistka paznokci – zarobki, obowiązki i wymagania
  • Wynagrodzenie płatne z dołu
  • Zarobki Android developera
  • Zarobki operatora wózka widłowego
  • Ile zarabia masażysta?
  • Murarz – zarobki w Polsce i za granicą
  • Ile zarabia spedytor?
  • Wynagrodzenie za staż – przewodnik
  • Praca w święta i dni ustawowo wolne w świetle Kodeksu pracy